Zabytek kultury Czerwony Klasztor
Zabytek kultury Czerwony Klasztor,
wkomponowany w przepiękny krajobraz pieniński pod majestatycznymi Trzema Koronami jest pod względem historyczno-kulturalnym obiektem wyjątkowym. Zespół klasztorny został z powodzeniem odrestaurowany w latach 1956-1966. Architektonicznie najciekawszym obiektem całego zespołu jest gotycki kościół św. Antoniego z końca XIV wieku, z niezwykłej długości jedną nawą, który przeszedł wielką barokową przebudowę. Krzyżowe sklepienie nawy z żebrami ma aż sześć pól. Do kaplic prowadzą boczne późnogotyckie portale wejściowe. Na oryginalnie architektonicznie rozwiązanym chórze mieszczą się organy, pochodzące z kościoła klasztornego w Niżnej Szebastowej. Ołtarz główny jest barokowy. Zbudowano go w 1745 roku. Obiekty klasztorne od strony północnej przylegają do kościoła. W barokowej budowli można jeszcze rozpoznać niektóre starsze detale gotyckie. Resztki późnogotyckich polichromii klasztornego refektarza pochodzą z 1520 roku. W obiekcie dawnego klasztoru jest dzisiaj muzeum z ekspozycją etnograficzną, farmaceutyczną i historyczną.
Przed wejściem do klasztoru jest park, który w 1972 roku uznano za pomnik przyrody Pienińskie lipy. Chroni on 19 starych cennych lip. W Czerwonym Klasztorze wypływa źródło siarkowodorowe, typu glauberowskiego, o wydajności 6 l/min. W przeszłości wykorzystywano je w tutejszym uzdrowisku Śmierdzionka. W Czerwonym Klasztorze ma siedzibę dyrekcja Pienińskiego Parku Narodowego. Najbardziej znaną Imprezą sportową na tym terenie jest Międzynarodowy Slalom Pieniński. Jest organizowany na wartkich wodach Dunajca od 1954 roku. Tutejszą wielką atrakcją turystyczną jest spływ Dunajcem na drewnianych tratwach. Każdego roku na polskich i słowackich tratwach spływa w dół przełomem Dunajca 38 tysięcy turystów.